Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Αφιερωμένο στους πολεμιστές της ειρήνης...

Μέρες σαν και αυτή, 28η Οκτωβρίου, συνηθίζετε αγαπητοί μου φίλοι να κάνατε ένα μεγάλο λάθος.Την αντιμετωπίζετε σαν ένα ακόμα μάθημα Ιστορίας...Ένα μάθημα στο οποίο πρέπει να θυμάστε ποιος πολέμησε ποιον και ποιος νίκησε και πότε νίκησε και άλλες τόσες πληροφορίες...Στη πραγματικότητα όμως είναι πολλά περισσότερα από ένα μάθημα ιστορίας.Είναι ένα μάθημα ζωής!Που μας δείχνει οτι όταν είμαστε ενωμένοι και αγωνιζόμαστε για έναν ιερό σκοπό, μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα, όποιες δυσκολίες και να βρεθούν μπροστά μας.

Οταν μεγαλώσετε δε θα χρειαστεί να πολεμήσετε με κανέναν Χίτλερ και με κανέναν Μουσολίνι. Όμως η ζωή σας θα πρέπει να είναι συνέχεια μια μάχη για να κάνετε τον κόσμο μας καλύτερο.Ενωμένοι, πρέπει να διορθώσετε αυτά που οι άνθρωποι πριν από σας δε κατάφεραν να διορθώσουν. Παιδιά στην ηλικία σας πεινάν, πεθαίνουν από αρρώστιες και μένουν αμόρφωτα. Ο πλανήτης μας και όλα τα φυτά και τα ζώα σε αυτόν, υποφέρουν από την εγωιστική συμπεριφορά του ανθρώπου που νομίζει πως όλα του ανήκουν. Η ανθρωπιά είναι πια είδος προς εξαφάνιση.

Ο πόλεμος σας λοιπόν είναι πολύ πιο δύσκολος από αυτούς με τα όπλα, γιατί αυτός που πρεπει να νικήσετε πρώτα είναι ο ίδιος σας ο εαυτός και όλες οι κακές του συνήθειες.

Και να θυμάστε πως αυτοί που τώρα μας κυβερνούν και παίρνουν τις αποφάσεις για εμάς, κάποτε ήταν παιδιά στην ηλικία σας. Και τότε όταν μιλούσαν για την 28η νόμιζαν πως είναι απλά ένα μάθημα Ιστορίας..




Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Χάθηκες; Μη σκας..Κοίτα ψηλά...


Έχει πια νυχτώσει, και αν και η μαμά είπε να γυρίσεις σπίτι νωρίς, εσύ ακόμα σουλατσάρεις ανέμελα στη γειτονιά σου. Όταν γυρνάς πια στο σπίτι τα πράγματα δεν είναι και πολυ ευχάριστα...Αν καταφέρεις και επιβιώσεις από τα μαλώματα, που καλά παθαίνεις και τα ακούς, μετά έρχεται και το δυσκολότερο κομμάτι. Να βρεις μια πιστική δικαιολογία για την αργοπορία σου. Και τότε ξεστομίζεις αυτές τις ιστορικές κουβέντες! " Χάθηκα μαμά... 'Εχασα το δρόμο για το σπίτι μας".
Η μαμά ταράζεται αλλά τελικά ηρεμεί που το παιδί είναι κοντά της... Συγχαρητήρια τα κατάφερες!

Τι γίνεται όμως αν όντως κάποιο βράδυ χαθείς, στη μέση ενός δάσους, σε ένα βουνό ή και στη πεδιάδα βρε παιδί μου, και δεν έχεις κάποιο τρόπο να προσανατολιστείς για να βρεις το σπίτι σου; Μην ανησυχείς! Για όλα υπάρχει λύση. Κοίτα ψηλά!

Στο νυχτερινό ουρανό μπορείς εύκολα να εντοπίσεις δυο διάσημους αστερισμούς. Την μεγάλη και τη μικρή Άρκτο. Οι αστερισμοί αυτοί μοιάζουν με χαρταετούς μαζί με την ουρά τους. Στη φωτογραφιά βλέπουμε ακριβώς πως μοιάζουν. Αν λοιπον εντοπίσουμε την μικρή Άρκτο και βρούμε το τελευταίο αστέρι της ουράς της (το οποίο τυχαίνει να είναι και πολύ φωτεινό) τότε ξέρουμε προς τα που είναι ο Βορράς! Το αστέρι λέγεται Πολικός Αστέρας και βρίσκεται πάνω από τον Βόρρειο Πόλο.

Τωρα πια λοιπόν ξέρετε τι να κάνετε αν βρεθείτε σε τέτοια δύσκολη θέση. Κοιτάξτε ψηλά!
Τώρα αν τύχει και έχει συννεφιά...την πατήσαμε!!!

Καλές εξερευνήσεις!

Γιατί ο ουρανός είναι μπλε; Μου τη δίνει το μπλε!


Μικροί ερευνητές, παιδιά που λαχταράτε για γνώση, ακούστε αυτό!
Αν μπορούσαμε να δώσουμε ένα χρώμα στο φώς του ήλιου θα λέγαμε οτι είναι λευκό! Έλα όμως που στο λευκό αυτό χρώμα, κρύβονται μέσα όοοοοολα τα γνωστά μας χρώματα... Είναι βέβαια τόσο καλά καμουφλαρισμένα που δεν μπορούμε να τα εντοπίσουμε με γυμνό μάτι... Η φύση όμως, σαν επιδέξιος ντεντέκτιβ βρήκε τρόπους και τα ξεχώρισε. Έδωσε λοιπον την ικανότητα σε όλα τα υλικά και σε όλους τους οργανισμούς, να κρατάνε όποια χρώματα τους αρέσουν και τα υπόλοιπα να τα φανερώνουν στο ανθρώπινο μάτι.. Δε λέω οτι είναι κ η πιο σωστή και ευγενική συμπεριφορά, αλλά έτσι είναι.. Έτσι λοιπόν όταν το φως πέφτει πάνω στο αγαπημένο μας κόκκινο αυτοκίνητο, το υλικό της μπογιάς κρατάει όοοολα τα χρώματα εκτος από το κόκκινο, το οποίο διώχνει και έτσι μπορούμε να το δούμε. Όταν επίσης το φως πέφτει πάνω στο κίτρινο μας μπλουζάκι, το υλικό που είναι φτιαγμένο το μπλουζάκι κρατάει όλα τα χρώματα και το κίτρινο το διώχνει ωστε να μπορούμε εμείς να το δούμε..

Το ίδο συμβαίνει κ στο ουράνιο τόξο...Η φύση όπως είπαμε πριν έχει βρει τρόπους να ξεχωρίζει τα χρώματα του φωτός. Οι σταγόνες του νερού λειτουργούν σαν μαγικά γυαλιά. Όταν το φως περνάει μέσα από εκείνες τότε χωρίζεται σε όλα του τα χρώματα και έτσι δημιουργείται το ουράνιο τόξο..Γι αυτό ίσως καμιά φορά να συναντήσατε το ουράνιο τόξο και μέσα στο μπάνιο σας. Αν υπάρχουν υδρατμοί στο χώρο και το φως του ήλιου πέφτει με συγκεκριμένο τρόπο πάνω σ' αυτές,τότε θα φτιάξετε ένα πολύ ωραίο ουράνιο τόξο νεροχύτη.

Και μετά από πολύ μπλα μπλα ας φτάσουμε και σ' αυτό που μας απασχολεί. Ο ουρανός! Θα έχετε ψιλιαστεί μέχρι τώρα, οτι μάλλον και ο ουρανός κάποια υλικά θα έχει και θα κρατάνε όλα τα χρώματα και θα διώχνουν το μπλέ. Και έτσι είναι! Στον ουρανό υπάρχουν δύο σημαντικές για την επιβίωση μας ουσίες. Το οξυγόνο που αναπνέουμε και το άζωτο ο πυροσβέστης, που αν δεν ήταν αυτό οι φωτιές (που τρέφονται με οξυγόνο) δε θα έσβηναν ποτέ! Όταν λοιπον το φως περνά από την ατμόσφαιρα, που περιέχει αυτές τις ουσίες, αυτές συγκρατούν τα υπόλοιπα χρώματα και μας φανερώνουν αυτό το όμορφο γαλάζιο...Όταν όμως σιγά σιγά βασιλεύει και ο ήλιος δε στέλνει τόσο δυνατό το φώς και τότε σιγά σιγά δραπετεύουν κ άλλα χρώματα κ ο ουρανός παίρνει το γνωστο πορτοκαλοκόκκινο χρώμα το οποίο και προκαλεί τον θαυμασμό ρομαντικών και μη!!!!

Σας χαιρετώ και περιμένω τροφή για νέες έρευνες!